فکرنمی کردم امروز یه خاطره موندنی بشه. بهترین سالهای زندگیمو با کسایی بودم که امروز دیدمشون . کسایی که کنارشون توی یه نیمکت ٬ یه کلاس ٬ یه مدرسه بودم . چه قدر اون روزها دور به نظر می رسه . حالا هر کدومشون کسی شده بودند . امروز داشتم فکرمی کردم چه قدر با هم فرق داریم هر کسی با یک نوع لباس یک طرز فکر و یک خصوصیت اخلاقی . اما کنار هم نشسته بودیم و می خندیدیم و حتی با نگاهامون با هم حرف می زدیم . شوخی هامون انگار فاصله ها رو کم رنگ می کرد . دوستی های کودکی ساده ترند آدما همدیگرو قبول می کنن بدون اینکه بخوان هموعوض کنن . کاشکی کودکیمونو حفظ کنیم ...