| تبليغات | X |
فروید می گوید چه جراتی پیدا می کند انسان وقتی اطمینان می یابد دوستش دارند......
من به این جرات, اشتیاق و انرژی رو هم اضافه می کنم.
حق دارند کسانی که گله مند باشند از عدم استقبال دوستان از این وبلاگ.در ابتدای امر فکر می کردم عدم عجین بودن بچه ها با فضای مجازی و دنیای وبلاگ موجبات این بی مهری رو فراهم کرده چرا که با استقبال نسبتا خوبی که از برنامه ی بوستان گفتگو به عمل اومدسبب شد شخصا تصمیم بگیرم بدبینی نسبت به قماش فرهنگ که فقط و فقط منظورم خودمان هستیم نه مدیر و معاون و دبیر منطق و قرآن{که محض اطلاع باید ذکر کنم که الان سمت امور تربیتی و پژوهشی را عهده دار هستند}را فراموش کنم ودر کنار دو دوست عزیز که یک تنه و به امید دوستی ها پیشگام زنده کردن تعلقات دیرینه شدند قدمی کوچک بردارم.اول از همه خودم را نقد می کنم.نمی دانم آیا واقعا ریسمان پیوند های بچه های فرهنگ اینقدر پوسیده که خود من هم با وجود دسترسی و کار فراوان با دنیای مجازی(صدقه سر رشته ی ارتباطات ووبلاگهای اجباری اساتید جای امتحان)با اینکه وبلاگ را همیشه می خواندم ولی نظری نمی دادم.چرا؟خودم هم نمی دانم.شاید احساسی نداشتم.....هیچ کدام از خاطراتی راکه بچه ها اشاره می کنند را به یاد نمی آورم.تازه من که هر هفته پنجشنبه ها به مدرسه می روم.سر کلاسهایی می روم که روزی خودم در آن دری می خواندم.بین نیمکتهایی راه می روم که سه سال بر رویشان نشستم. هنوز هم معذبم در دفتر معلم ها بشینم یا کارگران مدرسه جلویم چای بگذارند.من هنوزرفتار دانش آموزی را حفظ کرده ام ولی با ظاهر یک دانشجو.دانشجویی که احساس دانش آموزی را فراموش کرده.
امیدی بود به یادآوری این فضای فراموش شده که حساسترین سالهای عمرمان تا کنون را در بر گرفت(ریشه ی بسیاری افکار و رفتارهای امروزمان را در کنش ها و واکنش های آن روز ها می توان یافت)ولی انگار همکلاسی های قدیمی احساس ها را گم کردند و رقبتی هم به بازیابی ندارند.
دوستانی که وبلاگ را می خوانند برای آنان که نمی خوانند, بخوانند تا شاید مرحمتی شود.
پ.ن:"قماش فرهنگ"در لغتنامه ی ذهن من گروهی است از دانش آموزانی که در دبیرستان (های)فرهنگ درس خوانده واز ویژگی های آنان می توان به نبوغ ,استعداد, پشتکار در درس(معادل ادبی خر خوان)استقبال شدید در دم و لزوما بدون فکر(معادل جو گیر) اعتماد به نفس(شاید معادل غرور که در هر دو معنی اش برای رو کم کنی جماعت غیر انسانی بسیار لازم است) اهمیت به پیشرفت تحصیلی(معادل خود کشی برای نمره که هنوز هم در بعضی دانشگاه ها اثرات آن دیده می شود)اهتمام به ذکر خوبی هاوکتمان بدی هادر رو وذکر بدی هاوکتمان خوبی ها در پشت(انصافا روم نمی شه معادل این یکی رو بگم)تلاش پسندیده برای کسب فضائل(معادل رقابت در مواردی بر همین وزن از ریشه ی حسد)وکم حافظه گی در یادآوری دوستان(معادل بی وفایی)و.....
لازم به ذکر است که این لغتنامه کامل و بی نقص نبوده لذا در جهت تکمیل و یا اصلاح آن از تمامی شما عزیزان کمک می طلبم.
بعد از دو سال....
دلامون واسه هم تنگ شده...
نفس عمل قشنگه.اینکه بعد از دو سال ببینیم کجاییم؟
با تابستان 84 که دنیای دبیرستان رو با کلی خاطره(به خصوص از نوع خاطرات فرهنگ و ماجراهایش
)ترک کردیم و وارد یه دنیای جدید به نام دانشگاه شدیم چه فرقی کردیم؟
قشنگه ببینیم هنوز هم به انتخاب های شهریور 84 پای بندیم؟هنوز هم با آرمانهامون انتخاب رشته هامون رو توجیه می کنیم؟
ببینیم دانشگاه از ما چه آدمی ساخته؟چقدر فرق کردیم یا اصلا چقدر فرق نکردیم؟؟؟
چقدر بزرگ شدیم و به همون میزان با چه مشکلات بزرگتری روبه رو شدیم؟
ما دانش آموزان ویژه ای بودیم.الآن چقدر دانشجوی ویژه ای هستیم؟(چی فکر می کردیم.چی شد؟)
الآن که رشتمون با همکلاسی مدرسه مون فرق داره چی می تونیم یادش بدیم؟اصلا چقدر بیشتر از اونی که هم رشتمون نیست می دونیم؟
فرق من ارتباطاتی(رسانه)با یه حقوق دان چیه؟جامعه شناسی و نظریه هاش از همکلاسی های من چی ساخته؟دانشجوی ادبیات ,توانایی شعر چقدر اکتسابیه؟ دو سال علوم سیاسی خوندن جواب این سوال رو میده:نظام سیاسی ایران چه نوع نظامی است؟آزادی گرا؟کمونیستی؟آمرانه؟......همکلاسی اقتصاددان من, نظام مالیاتی مستقیم بهتره یا نظام مالیاتی غیر مستقیم؟ علوم قرآنی و فقه چه دلیلی برای نصف بودن دییه ی زن یا حق چند همسری برای مردان دارند؟ فیلسوف آینده, منطق تولد انسانهای ناقص و بی گناه در هستی چیه؟چرا یه آدم تو زندگیش همش در حال سختی کشیدنه اون وقت یکی دیگه....اصلا چرا ما باید نقد این دنیا رو به نسیه ی آخرت ترجیح ندیم؟این دردیگر کی از روی رحمت باز می شه؟دوست روانشناس من, من دیگه بریدم.چی کار کنم؟
.......................
در کل به دور از همه ی این پرسشها امیدوارم حداقل پایه های لذت های مشترکمون از یادآوری خاطرات دنیای دور(دورتر و دورتر و...)دبیرستان حالا حالاها محکم بمونه و هر بار به تعداد نفرات در بوستان گفتگو و تعداد خوانندگان(یا حتی نویسندگان)وبلاگ اضافه بشه....